Dov’è - Πού
Pubblicato in Amicizia, Schegge | Stampa questo articolo |Dov’è che siam rimasti io e me,
dov’è che ho lasciato parole,
dov’è che ho perso sogni.
Forse son lì,
in un supermercato
in una domenica
o, perché no, in un lunedì.
Lanterne oscillano mosse dal vento
e la luce gioca con loro.
Un vento leggero e tanta gente per strada,
come tante foglie
avanzano lente su viali d’inverno.
Che punto era di quel giorno,
che giorno era di quell’anno,
che anno era di quel mondo
non lo ricordo.
Chi gli ha portato via un pò di buio?
il freddo nel sole,
la polvere sull’anima,
le pietre nel cuore.
Lealtà, verità, fatica,
Orizzontale senso unico,
parallelo al tempo.
Scendo dal compromesso
a trattare il pulpito
e pregare dal piedistallo.
E così finisce,
il giorno e la notte
e tutto il mondo
degli anni, dei giorni
e dei maledetti ricordi.
Πού μείναμε εγώ κι ο εαυτός μου
Πού άφησα τα λόγια μου
Πού έχασα τα όνειρά μου
Ίσως να είμαι εκεί
Σε ένα σουπερμάρκετ
Μια Κυριακή
Ή μάλλον όχι, μια Δευτέρα.
Οι λάμπες κουνιούνται απ’τον άνεμο
και το φως παίζει μαζί τους.
Ένα ελαφρύ αεράκι κι ο κόσμος στο δρόμο
σαν τα φύλλα
Προχωρά αργά στους χειμωνιάτικους δρόμους
Ποια στιγμή ήταν εκείνης της μέρας
Ποια μέρα ήταν του χρόνου
Ποιος χρόνος ήταν εκείνου του κόσμου
Δεν το θυμάμαι.
Ποιος πήρε λίγο από το σκοτάδι;
Το κρύο απ’ τον ήλιο
Τη σκόνη πάνω απ’ τη ψυχή
Τις πέτρες απ’ την καρδιά.
Συνέπεια, αλήθεια, κόπος.
Οριζόντιος μονόδρομος
Παράλληλος στο χρόνο.
Κάνω τον συμβιβασμό
να μιλώ απ’ τον άμβωνα
να παρακαλώ από κάτω
Κι έτσι τελειώνουν
Η μέρα κι η νύχτα
Κι όλος ο κόσμος
Των χρόνων και των ημερών
Και των καταραμένων αναμνήσεων.
(© Αερικό Αθήνα, anno bis millesimo octavo, die septima mensis Martii)
Popolarità: 9%
Indice di gradimento
(5 voti, media: 2.8 su 10)
Loading ...
ha detto:
ha detto:
Loading ...